• EN
  • CZ
  • DE

Logotypy UE

"Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie".

Instytucja Zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Strona internetowa współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania 19. Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER, poddziałania 19.1 Wsparcie przygotowawcze Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Polecamy

Aktualności

  • staroscin1.jpeg

    Z cyklu "Szklakiem historii, przyrody i kultury" - Pałac w Starościnie

    Pierwsze wzmianki o Starościnie pojawiają się w średniowieczu. W XV w. Istniała tutaj wieża mieszkalna. Majątek należał do starostów wrocławskich. W 1604 r. wdowa po staroście Georgu Dreske sprzedała wieś Konradowi von Saurma. Przebudował on dawną wieżę mieszkalną w dworek. W XVIII w. Odnowiono siedzibę w duchu baroku, powięszając budynek i ogród.

    Na początku XIX w. przebudowano dwór, dodając piętrowe skrzydła oraz klasycystyczny kostium. Budynek zyskał formę klasycystycznego pałacu na planie litery U. Dobudowano również oficynę, a park przekształcono w założenie krajobrazowe. W latach 1917-1919 pałac ponownie odremontowano, dodano również ozdobne elementy fasadom.Majątek pozostał w rękach rodziny Saurma do końca drugiej wojny światowej. Następnie został upaństwowiony, a pałac wykorzystywano jako szkołę, internat i dom dziecka. W latach 90-tych w pałacu mieścił się gminny ośrodek kultury. W 2008 r. obiekt kupiła firma Zarmen Sp. z o.o. z przeznaczeniem na centrum konferencyjne.

    Barokowo klasycystyczny pałac z XVIIw. Jest to murowany budynek trójskrzydłowy, dwukondygnacyjny, z wewnętrznym dziedzińcem otwartym od strony podjazdu. Pałac nakrywają dachy czterospadowe z lukarnami. Elewacja frontowa (pd.-zach.) posiada siedem osi, wyróżnia się centralnie umieszczonym wejściem z portykiem balkonowym zwieńczonym tympanonem. Elewacje zachowały częściowo pilastry, gzyms wieńczący oraz prostokątne opaski okienne. Część okien zamknięta jest łukiem koszowym. Układ pomieszczeń pozostał wielotraktowy, z sienią i klatką schodową na osi, w skrzydłach bocznych istnieje korytarze od strony dziedzińca. W jednym z pomieszczeń zachowało się sklepienie kolebkowo krzyżowe.

    Park krajobrazowy z cennymi okazami starodrzewu. Uwagę zwracają m.in.: katalpa wielokwiatowa, tulipanowiec amerykański i świerk Brawera.W parku znajduje się zrujnowana kaplica grobowa dawnych właścicieli i klasycystyczna oficyna wzniesiona około1800 r.

    Przetrwała niewielka część folwarku, m.in. spichlerz. Oficyna to budynek murowany na planie prostokąta, parterowy, nakryty dachem naczółkowym. Fasada jest zaznaczona osiowo umieszczonym portykiem wgłębnym wspartym na parze kolumn toskańskich. Portyk jest zwieńczony trójkątnym przyczółkiem. Elewacje oficyny zdobione są boniowaniem. 

     

     

    22 Listopada 2019
  • kryteria oceny operacji 2.2.1-1.jpeg

    Uwaga Wnioskodawco!!!

    Uwaga Wnioskodawco!!!
    Zapoznaj się dokładnie z kryteriami wyboru operacji grantowych.

     

    21 Listopada 2019
  • zamek.jpeg

    Z cyklu „Szlakiem historii, przyrody i kultury” - Zamek w Namysłowie

    Pierwsze wzmianki o fortyfikacji pochodzą z 1312 roku. Prawdopodobnie była wtedy drewniana. Wiarygodny dokument o istnieniu zamku pochodzi z 1360. Zamek został zbudowany z polecenia króla Czech i cesarza rzymskiego Karola IV Luksemburskiego na miejscu wcześniejszego grodu książąt oleśnickich.

    W 1533 roku zamek został przejęty przez Radę Miasta Wrocławia. Niedługo po tym rozbudowano zewnętrzny dziedziniec i dobudowano dodatkową przestrzeń mieszkalną. W wiekach XVII i XVIII prowadzono dalsze działania remontowe, szczególnie po pożarze w 1658 i zniszczeniach spowodowanych przez oddziały pruskie w 1741. Zamek posiadał wielu właścicieli. Należał m.in. do zakonu krzyżackiego. Zakon nabył go od cesarza Leopolda I w 1703 roku. Krzyżacy przestali być właścicielami zamku w 1810 roku. Po dwudziestu latach przeszedł w ręce prywatne, a pod koniec XIX wieku stał się własnością rodziny Haselbach, do której należał miejscowy browar. Zamek do dziś należy do browaru. Dawniej otoczony był fosą.

    20 Listopada 2019
  • nabory plakat2.jpeg

    Nabór nr 14/2019/G pod nazwą: ,,Innowacyjne akcje edukacyjne i integracyjne"

    Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak w dniu 16.11.2019 r. ogłosiło nabór:

    - 14/2019/G innowacyjne akcje edukacyjne i innowacyjne.

    Wnioski będą przyjmowane od 02.12.2019r. do 16.12.2019r.

    19 Listopada 2019
  • park-pokoj.jpeg

    Z cyklu „ Szlakiem historii, przyrody i kultury” – Zabytkowy Park w Pokoju

    Obszar zabytkowego parku w Pokoju i cała gmina leży centralnie na obszarze Stobrawskiego Parku Krajobrazowego ustanowionego w 1999 r. rozporządzeniem Nr P/11/99 Wojewody Opolskiego z dnia 28.09.1999 r. (weszło w życie 3.11.1999 r.).

    Stobrawski Park Krajobrazowy jest parkiem leśnym nizinnym. Położony jest w dolinie rzeki Stobrawy i rzek należących do jej zlewni (Brynica, Budkowiczanka, Bogacica). Obecność nieprzepuszczalnych iłów trzeciorzędowych spowodowała utworzenie się licznych zastoisk wód, które przekształcono w stawy hodowlane karpia albo stanowią one śródleśne bagna lub torfowiska. W gminie Pokój zarejestrowanych jest 14 gatunków objętych ochroną ścisłą i 9 gatunków ochroną częściową. Obszarami, na których występują liczne gatunki chronione, są okolice Winnej Góry sąsiadującej bezpośrednio z zabytkowym parkiem w Pokoju. Historycznie, tereny te stanowiły rozległy kompleks parkowy. Na całym obszarze gminy Pokój występują liczne gatunki roślin rzadkich i ginących. Ochroną pomnikową objęte są trzy dęby szypułkowe, jesion wyniosły oraz najstarsza w Polsce sosna wejmutka.

    Drzewostan zabytkowego parku w Pokoju stanowią głównie dąb szypułkowy, buk pospolity, świerk pospolity, sosna pospolita, sosna wejmutka, grab pospolity, olsza czarna. Obok gatunków krajowych można spotkać drzewa parkowe i obcego pochodzenia, które świadczą o bogatej szacie dendroflory parku w czasie jego rozkwitu. Spotkać tu można kasztan jadalny, dąb błotny, daglezję zieloną, czerwone odmiany buka pospolitego oraz liczne stare i rozłożyste rododendrony (białe, różowe i fioletowe). Rododendrony, zwane również różanecznikami, podobnie jak krzewy w Mosznej, pochodzą prawdopodobnie ze słynnej szkółki różaneczników Seidla z okolic Drezna. Podszycie parku stanowią młode drzewa, jeżyny, dziki bez czarny, jarząb pospolity, robinia akacjowa, dzika róża oraz rododendrony. Wiosną można podziwiać łany kwitnących zawilców gajowych, konwalię majową, konwalijkę dwulistną, fiołki, złoć, knieć błotną. W parku żyją liczne gatunki ptaków i płazów. Gady są reprezentowane przez jaszczurki, zaskrońca i żmiję zygzakowatą. Wśród drzew spotykamy wiewiórki, a zimą w parku możemy spotkać lisy, dziki, sarny i jelenie. Występowanie tak bogatej fauny jest możliwe, ponieważ park jest otoczony dużymi obszarami leśnymi i bezpośrednio się z nimi łączy. Umożliwia to zwierzętom łatwe przemieszczanie się, poszukiwanie pokarmu i zasiedlanie nowych terenów.

    Ze względu na wyjątkowe walory parku i okolic, plan ochrony Stobrawskiego Parku Krajobrazowego przewiduje utworzenie Zespołu Przyrodniczo - Krajobrazowego, który obejmowałby miejscowość Pokój, teren dawnego zwierzyńca (obszar za kościołem katolickim) oraz całe założenie parkowe (ogród barokowy, park z XIX wieku i park angielski). Całość stanowi ok. 200 ha.

    18 Listopada 2019
Dobrzeń Wielki Domaszowice Lubsza Łubniany Murów Namysłów Pokój Popielów Świerczów